Ιαματικές πηγές: διακοπές και θεραπεία μαζί!
20 Οκτωβρίου 2016
Διατροφή και καρδιαγγειακά νοσήματα
6 Νοεμβρίου 2016
Show all

Νόσος του Πάρκινσον: συμπτώματα και διάγνωση

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια εκφυλιστική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος με συχνότητα, που αγγίζει το 1% του πληθυσμού σε άτομα άνω των 60 ετών.
Συνήθως, τα αρχικά παράπονα των ασθενών είναι: τρόμος σε ένα χέρι, αλλαγή του γραφικού χαρακτήρα, μείωση της δεξιότητας του χεριού, μυϊκά και περιαρθρικά άλγη, συρτό βάδισμα, ανέκφραστο πρόσωπο και ψιθυριστή ομιλία. Μάλιστα, αρκετοί ασθενείς επισκέπτονται ορθοπεδικό ιατρό, στα αρχικά στάδια, λόγω της δυσκαμψίας και του άλγους στις αρθρώσεις.
Εξ ορισμού τα κυρίαρχα σημεία, που αναζητεί ο νευρολόγος, είναι ο τρόμος ηρεμίας των άκρων (συχνά ασύμμετρος), η βραδύτητα στην κίνηση (βραδυκινησία και ακινησία), η δυσκαμψία και η διαταραχή των αντανακλαστικών της στάσεως, που οδηγεί σε πτώσεις. Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι κάποιοι ασθενείς παρουσιάζουν περισσότερο τρόμο παρά βραδυκινησία και το αντίστροφο, γεγονός που βοηθά στην πρόγνωση, δηλαδή άτομα με κυρίαρχο τρόμο έχουν καλύτερη πρόγνωση από άτομα με έκδηλη βραδυκινησία.

Προκειμένου να τεθεί η διάγνωση της νόσου, ο νευρολόγος οφείλει να λάβει ένα πλήρες ιστορικό, να εξετάσει λεπτομερειακά τον άρρωστο και, σε λίγες περιπτώσεις, να προβεί σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, ώστε να αποκλείσει άλλες καταστάσεις με παρόμοια συμπτωματολογία, όπως η αγγειακή νόσος του εγκεφάλου, διάφορα σπάνια παρκινσονικά σύνδρομα, υδροκέφαλο κτλ. Το ιστορικό λήψης φαρμάκων είναι απαραίτητο, διότι αρκετά φάρμακα είναι δυνατόν να προκαλούν εικόνα όμοια με της νόσου του Πάρκινσον. Σε διαγνωστική αμφιβολία, ο ασθενής είναι δυνατόν να υποβληθεί σε εξειδικευμένες εξετάσεις πυρηνικής ιατρικής (σπινθηρογράφημα DAT scan), προκειμένου να ισχυροποιηθεί η ένδειξη ότι πρόκειται για τη νόσο του Πάρκινσον. Επιπλέον, ασθενείς που διαγιγνώσκονται με τη νόσο σε ηλικία κάτω των 45 ετών υποβάλλονται σε γενετικό έλεγχο, διότι σε αυτή την υποομάδα ασθενών ανιχνεύονται συχνά μεταλλάξεις σε συγκεκριμένα γονίδια.
Όπως ειπώθηκε, η νόσος εκδηλώνεται με κινητικά συμπτώματα. Ωστόσο, έχει αποδειχθεί ότι τα καθημερινά προβλήματα των ασθενών σχετίζονται σε μεγάλο βαθμό με τα λεγόμενα μη-κινητικά συμπτώματα της νόσου. Τέτοια είναι οι διαταραχές του ύπνου, η δυσκοιλιότητα, η συχνοουρία, η σιελόρροια, η δυσκολία στην κατάποση, η υπεριδρωσία, οι οπτικές ψευδαισθήσεις και οι γνωστικές διαταραχές, που, σε προχωρημένο στάδιο, μπορεί να εξελιχθούν σε άνοια. Έχει μάλιστα βρεθεί ότι αρκετοί ασθενείς, ήδη πριν την παρουσία των κινητικών συμπτωμάτων, εμφανίζουν μη-κινητικές διαταραχές, όπως διαταραχή ύπνου, μείωση της οσφρητικής ικανότητας και έντονη δυσκοιλιότητα.

Δημήτρης Παρίσης
Επίκουρος Καθηγητής Νευρολογίας Α.Π.Θ.
Αγίας Σοφίας 28, Θεσσαλονίκη,
Τηλ. 2310278216, 6944607559

 

 

Photo: Facing uncertainty by Sara Biljana Gaon (off) is licensed under CC BY 2.0

Διαβάστε ακόμα